Ithaca

Ithaca’ya yelken açtığında,

Uzun olsun yolun,

Macera ve bilgi dolu.

Korkayım deme sakın

Ne Lestrygonianlar ne Kikloplar,

Ne de kızgın Poseidon’dan:

Çıkamazlar yoluna onlar, duramazlar karşında

Eğer rahat tutarsan içini,

Tatlı bir duygu okşamaktaysa, bedenini ve zihnini.

Lestrygonianlar, Kikloplar,

Veya acımasız Poseidon çıkmayacaktır yoluna,

Ruhunda yer yoksa onlar gibisine,

Eğer ruhun izin vermezse onlarla karşılaşmana.

Uzun tut yolunu sen.

Düşün, sıcak yaz sabahlarında

İçin heyecan ve mutlulukla kıpır kıpırken

Ilk defa gördüğün limanlara yanaşacaksın;

Fenike pazarlarında oyalanacak,

Güzel kumaşlar, ipekler satın alacaksın,

Büyük inciler, mercanlar, kehribar ve abanozlar serilecek önüne,

Aklını başından alan parfümler bulacaksın,

Ve hayal edebildiğinden de çok parfüm alacaksın;

Mısır kentlerinde dolaşacak,

Bilgelerle karşılaşacak, öğrenecek ve öğreneceksin.

Ama Ithaca hep aklında olacak.

Oraya ulaşmak hep en önemli amacın olacak.

Ama acele ediyim deme sakın.

Bırak, onlarca yıl sürsün bu yolculuk;

Yaşlandığında demir at adana,

Yolda kazandığın onca şeyle birlikte,

Ithaca’nın sana bir zenginlik sunmasını beklemeden.

Ithaca, sana güzel bir yolculuk verdi.

O olmasaydı, asla çıkamazdın yola.

Artık sana verecek birşeyi yok Ithaca’nın.

Şimdi eğer aciz görüyorsan onu, Ithaca sana ihanet ettiğinden değil.

Yolculuğun ve tecrübelerinin verdiği bilgelikle anlamalısın,

Anlamış olmalısın ‘Ithaca’lar ne demektir...

şiir: Kavafis
çeviri: Aslı Özgen

Tu sei come una terra

Tu sei come una terra
che nessuno ha mai detto.
Tu non attendi nulla
se non la parola
che sgorgherà dal fondo
come un frutto tra i rami.
C'è un vento che ti giunge.
Cose secche e rimorte
t'ingombrano e vanno nel vento.
Membra e parole antiche.
Tu tremi nell'estate.

29 ottobre 1945
Cesare Pavese

Ölümü göreceksin ve gözlerin olacak

Bir ruhun var, bir nefesin.
Etten yapılmışsın
Saçlar, bakışlar
ve sen olandan. Toprak ve nebat,
mart seması, güneş
titreşir ve sana benzer;
gülümsemen ve yürüyüşün
hırçın akışı gibidir suyun;
gözlerinin arasındaki o kırışık
toplanan bulutlar gibidir.
nazik tenin,
güneşten bir parça..

bir ruhun var bir nefesin.
Bu topraklarda yaşarsın.
Kokusunu bilirsin
Mevsimlerin uyanışını,
Güneşte oynardın,
Bizlerle konuşurdun.
Berrak su, bakir
ilkbahar, toprak,
tomurcuklanan sessizlik,
küçük bir kız çocuğuyla oynamıştın,
değişen o göğün altında,
gözlerinde sessizlik vardı,
ve sonra bir bulut, büyüyen
şimdiyse gülümsüyorsun ve akıyorsun hırçınca
bu sessizliğin altında.

Tatlı bir meyvesin
Berrak göğün altında yaşarsın,
Soluk alıp verir, yaşarsın işte
Şu bizim mevsimimizde,
Kapalı sessizliğindedir
Delişmen gücün. Tıpkı
Havaya uzanan ağaç gibi
Ürperir ve gülümsersin,
Ama sen, sen topraksın
Yırtıcı köksün.
Sen, bekleyen topraksın.

21 mart 1950
Cesare Pavese
(çeviri:Aslı Özgen)